Dag 33 van San Fiz do Seo naar Sarria 70 km
10 augustus 2015 - Sarria, Spanje
Het is druk om 9.00 uur met jongelui voor het restaurant op de camping en daarom eten we in het eerst volgende wegrestaurant. We zijn er overigens klaar voor om de Cebreiro te beklimmen. Bidons met doping gevuld (toevoeging aan het water van Siska gekregen) en geheel uitgerust beginnen we aan de klim. In het begin gaat het goed maar hoe verder de dag vorderd hoe lastiger het wordt. Het is de zwaarste berg die we tot nu toe hebben gehad, dus lastiger dan de Pyreneen en Cruz de Ferro. Het is zo lastig dat Gerard een nieuwe categorie eraan geeft cat. 6 dubbel kut. Maar ook hier boven op de berg, ben je trots dat je het hebt gehaald en vergeet je de zweetdruppels die je onderweg hebt gelaten. Boven treffen we Ja hoor; Siska en wie komt er nog meer aan, onze Italiaanse vriend. Ze kennen elkaar want ze hebben in dezelfde Auberge geslapen. We praten wat en nemen afscheid van ze en fietsen verder. Siska gaat het rustig aan doen, haar vliegtuig vertrekt pas zaterdag. Onze bedoeling is Portomarin te bereiken maar er komen nog zo veel lastige bergen achter de Cebreiro dat we in Sarria stoppen op de camping Villa de Sarria. Daar treffen we het echtpaar uit Elburg die we onderweg ook al gezien en gesproken hebben. Ze hebben beide ook een Idworx fiets met Roloff naaf en dat schept een band nietwaar. De camping is bijzonder rustig en we staan onder de bomen, daaronder is het rustig slapen. Nos vemos manana.
Top prestatie. Groeten uit Portiragne Plage.
Groet Ingrid en Cyriel
ja de eindstreep begint nu erg dichtbij te komen, wat nu rest is niets in vergelijking met wat achter de rug ligt. Geniet er nog van.
Alle gekkigheid - wat een onwaarschijnlijk genoegen dat het einddoel in zicht is. Als het uitkomt wat ik eerder hoorde, zijn we dit tamponverzamelende koppel de komende jaren geregeld 'in den vreemde' aan het volgen. Ook dat is een missie. Voor de thuisblijvers dan dus ook. Joepie, en ik vind de tour de france al zo leuk! Ploeg voort, mes amis! Nous ne vous pas quittons des yeux!
Ik moest even denken aan een liedje van Freek de Jonge t.w. Is er leven na.......... Voor jullie geldt natuurlijk na de tocht. Het zal toch wel een beetje saai worden , hoewel jullie dames er natuurlijk alles aan gaan doen om hieraan invulling te geven.
Bon retour et à bientôt .